زمینه و هدف: در عصر تحول دیجیتال، رایانش ابری با رویکرد منتورینگ به‌عنوان یکی از بسترهای نوین یادگیری، نقش مؤثری در تربیت شهروند جهانی و تقویت مهارت‌گرایی دیجیتال در دانشگاه‌ها ایفا می‌کند و بررسی این تأثیر، زمینه‌ساز ارائه مدلی بومی و کارآمد برای دانشگاه‌های استان مازندران است.

روش شناسی: این پژوهش کاربردی با رویکرد آمیخته انجام شد که در بخش کیفی از روش دلفی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۰ نفر از اساتید خبره دانشگاه‌های استان مازندران (تا اشباع نظری) و در بخش کمی از روش توصیفی–پیمایشی بهره گرفت. فرایند پژوهش در چهار مرحله شامل بررسی ادبیات، مطالعه کیفی برای استخراج مؤلفه‌ها، مطالعه کمی برای اعتبارسنجی و در نهایت ارائه مدل انجام شد. نمونه بخش کمی ۳۱۲ نفر از اعضای هیأت علمی و مدیران دانشگاهی بود که به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌های معتبر و محقق‌ساخته گردآوری و روایی و پایایی آن‌ها با شاخص‌های استاندارد تأیید شد. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های فریدمن، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و PLS انجام گرفت.

یافته ها: یافته‌های کیفی و استنباطی نشان داد رایانش ابری با رویکرد منتورینگ در ۸ بعد معتبر شناسایی شد که بیشترین بار عاملی مربوط به «سهولت و سادگی» و کمترین آن به «زیرساخت‌ها» بود و با تمامی ابعاد خود رابطه‌ای مثبت و معنادار داشت. نتایج مدل‌یابی نیز حاکی از تأثیر معنادار رایانش ابری با رویکرد منتورینگ بر تربیت شهروند جهانی و مهارت‌گرایی دیجیتال (با اثرگذاری بیشتر بر شهروند جهانی) و برازش قوی مدل ساختاری در سطح اطمینان ۹۹ درصد است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها تاثیر رایانش ابری با رویکرد منتورینگ بر تربیت شهروند جهانی و مهارت گرایی دیجیتال مثبت و معنی دار است و برازش مدل رابطه در سطح بالاتر از قوی قرار دارد و حاکی از برازش قوی مدل ساختاری است.

نتیجه گیری: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها در این بخش نشان داده است که روابط بین تاثیر رایانش ابری با رویکرد منتورینگ برتربیت شهروند جهانی و مهارت گرایی دیجیتال در دانشگاه های استان مازندران تأیید شده است و بین کلیه متغیرها همبستگی معنی داری وجود دارد.