زمینه و هدف: سیاست‌پژوهی دانشگاهی به عنوان ابزاری کلیدی، مبنای علمی و کارآمدی را برای سیاستگذاری آموزشی و ارتقای کیفیت در دانشگاه‌ها فراهم می‌کند. هدف این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی الگوی سیاست‌پژوهی به منظور کارآمدسازی سیاستگذاری آموزشی در واحدهای دانشگاهی استان مازندران بود.

روش پژوهش: این پژوهش با هدف آزمون و اعتبارسنجی الگوی استخراج شده، به روش توصیفی-پیمایشی اجرا شد. جامعه آماری را کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های استان مازندران تشکیل دادند. با به‌کارگیری روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، ۲۴۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در این مرحله، پرسشنامه‌های محقق‌ساخته بودند که گویه‌های آن مستقیماً از یافته‌های کیفی و مرور ادبیات پژوهش برگرفته شده بود. روایی محتوایی پرسشنامه‌ها با نظر خبرگان و محاسبه شاخص‌های CVR و CVI تأیید شد. پایایی آن نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد سنجش قرار گرفت که مقادیر به‌دست‌آمده در سطح مطلوب بودند. برای بررسی روایی سازه (همگرا و واگرا) و همچنین تحلیل روابط بین متغیرها در مدل نهایی، از تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار Smart-PLS استفاده شد.

یافته ها: نتایج نشان داد که برازش الگوی بین سیاست‌پژوهی دانشگاهی با ابعاد (شامل سیاست‌های آموزشی، پژوهشی، اجتماعی-فرهنگی، مالی-اداری، بین‌المللی و محیط زیستی) و سیاستگذاری آموزشی با ابعاد (شامل محتوای آموزش، کیفیت، مالی و بودجه، نظارت و ارزیابی، سیاسی-اجتماعی و فرهنگی-زبانی) با شاخص Q2 برابر با ۰.۲۶۶ بر اساس استانداردهای هنسلر و همکاران (۲۰۰۹)، در بازه قدرت پیش‌بینی «بالاتر از متوسط» قرار می‌گیرد.

نتیجه‌ گیری: نتایج کلی پژوهش حاکی از آن است که استقرار الگوی نظامند سیاست‌پژوهی می‌تواند زمینه‌ساز تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد، افزایش هماهنگی و اثربخشی سیاست‌های آموزشی، و نهایتاً ارتقای کیفیت آموزش عالی در دانشگاه‌های استان مازندران شود.