زمینه و هدف: سرزندگی تحصیلی یکی از شاخص‌های مهم کارکرد تحصیلی مثبت دانشجویان در آموزش عالی است و ظرفیت آنان را برای حفظ انرژی، انگیزش و درگیری هدفمند در فرایند یادگیری نشان می‌دهد. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام‌مند شواهد مربوط به نقش تاب‌آوری تحصیلی و کیفیت زندگی دانشگاهی در ارتقای سرزندگی تحصیلی دانشجویان انجام شد.

روش پژوهش: این مطالعه با روش مرور نظام‌مند انجام شد. مطالعات فارسی و انگلیسی مرتبط با سرزندگی تحصیلی، شناوری تحصیلی، تاب‌آوری تحصیلی، کیفیت زندگی دانشگاهی، بهزیستی دانشجویی، سازگاری تحصیلی و آموزش عالی در پایگاه‌های داده فارسی و بین‌المللی جست‌وجو شدند. مطالعات بر اساس معیارهای ورود و خروج از پیش تعیین‌شده غربالگری و انتخاب شدند. از میان ۱۸۰ رکورد شناسایی‌شده اولیه، ۴۵ رکورد تکراری حذف شد، ۱۳۵ رکورد بر اساس عنوان و چکیده غربالگری شد، ۵۰ متن کامل از نظر شایستگی ارزیابی شد و در نهایت ۲۳ مطالعه وارد ترکیب کیفی نهایی شد.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که تاب‌آوری تحصیلی به‌عنوان مسیر روان‌شناختی فردی عمل می‌کند و از سازگاری دانشجویان با فشار، دشواری، شکست و عدم قطعیت تحصیلی حمایت می‌کند. همچنین، کیفیت زندگی دانشگاهی به‌عنوان مسیر نهادی و تجربی شناسایی شد که انگیزش، احساس تعلق، حمایت ادراک‌شده و ظرفیت دانشجویان را برای مشارکت تحصیلی پایدار شکل می‌دهد. ترکیب شواهد نشان داد که سرزندگی تحصیلی از تعامل میان منابع فردی دانشجویان و کیفیت محیط یادگیری دانشگاهی پدید می‌آید.

نتیجه‌گیری: سرزندگی تحصیلی را نمی‌توان صرفاً بر اساس ویژگی‌های فردی دانشجویان یا شرایط نهادی دانشگاه تبیین کرد. ارتقای آن مستلزم توجه هم‌زمان به تقویت تاب‌آوری تحصیلی دانشجویان و بهبود کیفیت زندگی دانشگاهی است. از این رو، دانشگاه‌ها باید سرزندگی تحصیلی را به‌عنوان شاخصی از رشد دانشجویان و کیفیت محیط آموزشی در نظر گیرند.