زمینه و هدف: در عصر دیجیتال، گذار از آموزش‌های سنتی به رویکردهای یادگیرنده-محور برای تربیت معلمان آینده ضروری است. لذا هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش معکوس بر ارتقای یادگیری خودراهبر و سواد اطلاعاتی دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان مازندران است تا مشخص شود این رویکرد تا چه اندازه در تقویت استقلال یادگیرنده و مهارت‌های مدیریت اطلاعات مؤثر است.

روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، جزء پژوهش‌های نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن را، کلیه دانشجومعلمان پسر دانشگاه فرهنگیان استان مازندران به تعداد 1700 نفر تشکیل می‌دادند که به دلیل نیمه آزمایشی بودن پژوهش، تعداد 40 نفر «20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه کنترل» با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2013) با 40 سوال و پرسش‌نامه سواد اطلاعاتی شکوهی (1391) با 16 سوال استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌ تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) استفاده شد.

یافته‌ها: آموزش معکوس بر یادگیری خودراهبر و سواد اطلاعاتی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان استان مازندران تاثیر مثبت و معناداری دارد و میزان تاثیر آموزش معکوس بر یادگیری خودراهبر (517/0) و سواد اطلاعاتی (360/0) می‌باشد. همچنین آموزش معکوس بر یادگیری خودراهبر دانشجو معلمان تأثیر بیشتری دارد.

نتیجه‌ گیری: آموزش معکوس بر یادگیری خودراهبر دانشجومعلمان نسبت به سواد اطلاعاتی تاثیر بیشتری دارد. لذا باید از این نوع آموزش‌ها در دانشگاه فرهنگیان استفاده بهینه شود.