زمینه و هدف: یکی از اساسی ترین ظرفیت سازی های دانشگاه تولید و انتقال علم است و اساتید به عنوان پیشرانه های این امر، نقش برجسته و مهمی را ایفا می کنند. لذا هدف کلی پژوهش حاضر، ارائه مدلی مبتنی بر تاثیر منتورینگ (ارشادگری) بر کیفیت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان استان مازندران با رویکرد توسعه دانشگاه های نسل چهارم است .



روش پژوهش: پژوهش­ کاربردی حاضر در سال 1401-1402 با رویکرد ترکیبی (کیفی و کمی) با طرح اکتشافی انجام شد. در رویکرد کیفی از روش دلفی و در رویکرد کمی چون به بررسی وضعیت موجود پرداخته، از روش توصیفی از نوع پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری در بخش کیفی، اساتید دانشگاه های فرهنگیان استان مازندران و در بخش کمی، اعضای هیات علمی و حق التدریس دانشگاه فرهنگیان مازندران به تعداد 177 نفر بوده است. در بخش کیفی با استفاده از روش نمونه­گیری هدفمند تعداد 10 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران از مجموع 177 نفر تعداد 121 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه­ای براساس جنسیت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته منتورینگ با رویکرد توسعه دانشگاه های نسل چهارم استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری استفاده شد.



یافته ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها در این مطالعه نشان داده است که رابطه بین منتورینگ و کیفیت آموزشی با ضریب استاندارد 766/0 و در سطح قوی برقرار است.



نتیجه گیری: در راستای هدف پژوهش نتایج نشان داد که تاثیر منتورینگ بر کیفیت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان با رویکرد توسعه دانشگاه های نسل چهارم مثبت و معنادار می‌باشد و مدل ارائه شده نیز دارای برازش مناسب می‌باشد.