زمینه و هدف: دانشگاه‌های علوم پزشکی برای پاسخ‌گویی به تحولات آموزش عالی، به رهبری آینده‌نگر و مشارکت‌جو نیاز دارند. رهبری بصیر با رویکرد پسانوین‌گرایی، از طریق ترسیم چشم‌انداز و پذیرش دیدگاه‌های متنوع، می‌تواند زمینه ارتقای عملکرد دانشگاه را فراهم کند. لذا هدف کلی این پژوهش، تاثیر رهبری بصیر با رویکرد پسانوین گرایی بر ارتقای کیفیت آموزشی، استقلال دانشگاهی و بین‌المللی سازی در دانشگاه‌های علوم پزشکی کلان منطقه یک می‌باشد.

روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری آن را، مدیران و معاونین واحدها، دانشکده‌ها، مدیران گروه‌ها و اساتید هیات علمی دانشگاه‌های علوم پزشکی کلان منطقه یک به تعداد 1851 نفر تشکیل می‌دادند که براساس فرمول کوکران تعداد 320 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسش-نامه محقق ساخته رهبری بصیر با رویکرد پسانوین گرایی با 91 سوال، پرسش نامه کیفیت آموزشی صادقی و همکاران (1396) با 53 سوال، پرسش نامه محقق ساخته استقلال دانشگاهی با60 سوال و پرسش نامه محقق ساخته بین المللی سازی با 50 سوال استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها مورد تایید قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون معادلات ساختاری استفاده شد.

یافته‌ها: تاثیر رهبری بصیر با رویکرد پسانوین گرایی بر کیفیت آموزشی، استقلال دانشگاهی و بین المللی سازی دانشگاه‌های علوم پزشکی کلان منطقه یک مثبت و معنادار می باشد و مدل ارائه شده دارای برازش مناسب می‌باشد. همچنین رهبری بصیر با رویکرد پسانوین گرایی با ضریب استاندارد (0/716) بیشترین تاثیر را بر کیفیت آموزشی دارد.

نتیجه‌ گیری: رهبری بصیر بیشترین تاثیر را بر کیفیت آموزشی دارد؛ بنابراین، تقویت مؤلفه‌های رهبری بصیر می‌تواند در بهبود عملکرد دانشگاه‌های علوم پزشکی مؤثر باشد.