زمینه و هدف: استقلال دانشگاهی، به معنی اجرای فعالیت‌های دانشگاهی و تحقیقاتی به طور مستقل و بدون وابستگی به دولت یا سیاست‌های دولت است. با استقلال دانشگاهی، دانشگاه‌ها قادر خواهند بود تا به دنبال شیوه های جدید تدریس و پژوهش بوده و با اعتماد به نفس و بدون هیچگونه محدودیتی، به مسائلی که در جامعه وجود دارد، پرداخته و راهکارهای جدیدی پیشنهاد دهند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین مولفه های استقلال دانشگاهی در دانشگاه های استان مازندران بود.
روش شناسی: پژوهش کاربردی حاضر با رویکرد کیفی در سال ۱۴۰۱ در استان مازندران انجام شد. جامعه آماری اساتید دانشگاه های علوم پزشکی کلان منطقه یک که به منظور بررسی مولفه های موثر در استقلال دانشگاهی بود با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع به تعداد ۲۰ نفر انتخاب شدند. در بخش کیفی از طریق روش دلفی و در 3 دور نظرات خبرگان از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته 70 دقیقه ای و بررسی مضامین و مطالعه مبانی نظری طراحی و نهایی شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌‌ها از آزمون‌‌ تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری در قالب نرم افزار های SPSS و PLS استفاده شد.
یافته‌ها: در میان مولفه های استقلال دانشگاهی مولفه مهارت های سازماندهی و مولفه استفاده از فناوری پر اهمیت ترین مولفه ها در استقلال دانشگاهی از منظر افراد شرکت کننده در تحقیق بودند.  
نتیجه‌گیری: اصل استقلال دانشگاهی به معنای مستقل بودن دانشگاه از تداخلات سیاسی و اجتماعی در تصمیمات و فعالیت های دانشگاهی است. استقلال دانشگاهی به دانشگاه اجازه می دهد که به صورت مستقل و بدون تداخل از سیاست و سایر فشارها، پایبند به مفاهیم و ایدئولوژی های دانشگاهی خود باشد. دانشگاه به عنوان یک مکان آموزشی و تحقیقاتی، باید پایبند به استانداردهای بین المللی و اخلاقی باشد و این مسئولیت به دانشگاه وابسته است.