زمینه و هدف: هوش اخلاقی به عنوان توانایی شناسایی و درک مسائل اخلاقی، انجام رفتارهای صحیح، می‌تواند نقش کلیدی در بهبود فرآیندهای تصمیم‌گیری در این دانشگاه ایفا کند. لذا هدف کلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین هوش اخلاقی با مدل های تصمیم گیری در دانشگاه فرهنگیان منطقه ٩ کشور به منظور ارائه مدل است.

روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و به بررسی رابطه بین هوش اخلاقی و مدل‌های تصمیم‌گیری در بین اساتید دانشگاه فرهنگیان منطقه ۹ کشور می‌پردازد. جامعه آماری شامل 263 نفر از اساتید بوده که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، 156 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های استاندارد هوش اخلاقی و مدل‌های تصمیم‌گیری است که روایی و پایایی آن‌ها از طریق نظرات متخصصان و آزمون آلفای کرونباخ تأیید شده و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و LISREL تجزیه و تحلیل شد.

یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هوش اخلاقی تأثیر مثبت و معناداری بر مدل‌های تصمیم‌گیری علم مدیریت، کارنگی و مرحله‌ای دارد، در حالی که تأثیر منفی و معناداری بر مدل تصمیم‌گیری سطل زباله مشاهده می‌شود. به طور خاص، هوش اخلاقی با ضریب استاندارد 63/0 بیشترین تأثیر را بر مدل تصمیم‌گیری مرحله‌ای دارد. همچنین، شاخص‌های برازندگی مدل ساختاری نشان‌دهنده برازش مناسب مدل و وجود روابط معنادار بین متغیرهاست.



نتیجه‌گیری: توجه به هوش اخلاقی و تأثیر آن بر مدل‌های تصمیم‌گیری در دانشگاه فرهنگیان منطقه 9 می‌تواند به ارتقای کیفیت آموزشی و ایجاد محیطی اخلاقی و پاسخگو برای تربیت نسلی متعهد و مسئول منجر شود.