این مقاله به بررسی مروری بر قراردادهای هوشمند در مدیریت آموزش عالی و چالش‌های حقوقی می‌پردازد. قراردادهای هوشمند در مدیریت آموزش عالی با چالش‌هایی نظیر نبود قوانین منطبق با فناوری‌های بلاک‌چین، ابهام در احراز هویت و مسئولیت حقوقی مواجه‌اند. رفع این چالش‌ها نیازمند تدوین چارچوب‌های قانونی نوین و همکاری میان دانشگاه، قانون‌گذاران و متخصصان فناوری است.چالش‌هایی همچون حفظ حریم خصوصی کاربران، امنیت اطلاعات آموزشی، و نبود رویه‌های قضایی مشخص برای بررسی اختلافات ناشی از این قراردادها، نشان می‌دهد که ورود قراردادهای هوشمند به آموزش عالی مستلزم تدوین چارچوب‌های حقوقی، فنی و اخلاقی جدید است. برای تحقق بهره‌برداری ایمن و قابل اعتماد از این فناوری، همکاری نزدیک میان قانون‌گذاران، متخصصان فناوری، و مدیران دانشگاهی ضرورتی انکارناپذیر خواهد بود. جستجوی مقالات براساس واژگان کلیدی فارسی؛ قراردادهای هوشمند، مدیریت آموزش عالی، چالش‌های حقوقی و نیز معادل انگلیسی این کلیدواژه‌ها در پایگاه های اطلاعاتی و استنادی معتبر از جمله PubMed، Web of Science، Scopus، Google scholar، Science Direct ، SID و Magiran مورد بررسی قرار گرفت. تمام مقالات اصیل جهت ورود به مطالعه جمع آوری و بررسی گردیدند. معیارهای های غربالگیری با اعمال معیارهای وورد و خروج در سه مرحله صورت گرفت؛ 24 مقاله در ابتدای جستجو یافت شد در مرحله غربالگری (4 مرحله ابتدایی) 6 مقاله از مطالعه خارج شده اند و در مرحله انتهای غربالگری 18مقاله مرتبط با هدف مطالعه باقی ماندند که مورد ارزیابی محتوایی قرار گرفت و وارد مطالعه شدند. قراردادهای هوشمند می‌توانند به ارتقای شفافیت و کارآمدی در مدیریت آموزش عالی کمک کنند، اما چالش‌های حقوقی پیش‌رو مانع بهره‌برداری کامل از آن‌هاست. برطرف‌سازی این موانع نیازمند اصلاحات حقوقی و تعامل چندجانبه میان ذی‌نفعان است.