زمینه و اهداف: توانایی انجام پژوهش به عنوان یکی از مهارتهای مهم و ضروری خودکارآمدی پژوهشی برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی محسوب میشود. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی تأثیر خودکارآمدی پژوهشی بر کیفیت تجربیات یادگیری در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل بود.

روش شناسی: این پژوهش کاربردی با رویکرد ترکیبی (کیفی و کمّی) انجام شد. در بخش کیفی از روش دلفی با مشارکت 10 استاد متخصص دانشگاه علوم پزشکی بابل بر اساس قانون اشباع استفاده شد. در بخش کمّی، نظرات 3671 دانشجو بررسی شد که با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری تصادفی طبقهای، 351 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها از طریق دو پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد: پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی (66 سؤال در 8 بعد) و پرسشنامه کیفیت تجربیات یادگیری (45 سؤال در 6 بعد). تحلیل داده ها با مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد.

نتایج: نتایج نشان داد که رابطه بین خودکارآمدی پژوهشی و کیفیت تجربیات یادگیری از نظر آماری معنادار است. مقدار t (6.601) نشان میدهد احتمال وقوع این رابطه به صورت تصادفی بسیار کم است و میتوان با اطمینان گفت که خودکارآمدی پژوهشی تأثیر معناداری بر کیفیت تجربیات یادگیری دارد.

نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که خودکارآمدی پژوهشی تأثیر مثبتی بر کیفیت تجربیات یادگیری دانشجویان دارد. این نتایج حاکی از آن است که دانشجویانی که به توانایی خود در انجام فعالیتهای پژوهشی اطمینان دارند، از اثرات کیفیت تجربیات یادگیری مانند موفقیت تحصیلی، رشد شخصی، شکل گیری مهارتهای اساسی، انگیزه یادگیری و توسعه شناختی و عاطفی بهره مند میشوند.