زمینه و هدف: یادگیری مبتنی بر شواهد، با تقویت مهارت حل مسأله و مشارکت فعال فراگیران در فرآیند یادگیری و مواجهه با موقعیت واقعی و نیز استفاده از منابع مستند و منجر به یادگیری عمیق‌تر می‌گردد. لذا هدف این پژوهش، رتبه بندی ابعاد یادگیری مبتنی بر شواهد در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران بود.

روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری آن را، کلیه اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران به تعداد 1530 نفر تشکیل می‌دادند که بر اساس فرمول کوکران تعداد 307 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده ها از پرسش‌نامه محقق ساخته یادگیری مبتنی بر شواهد با 45 سوال استفاده شد. روایی و پایایی ابزار مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون فریدمن استفاده شد.

یافته‌ها: رتبه بندی ابعاد یادگیری مبتنی بر شواهد در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران متفاوت است و بعد آموزشی با میانگین رتبه ای 1/62 در رتبه اول و بعد ساختاری با میانگین رتبه ای 1/38 در رتبه آخر قرار دارد. همچنین رتبه بندی مولفه‌های یادگیری مبتنی بر شواهد در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران متفاوت است و مولفه محتوای یادگیری با میانگین رتبه ای 5/10 در رتبه اول و مولفه محیط یادگیری با میانگین رتبه ای 3/39 در رتبه آخر قرار دارد.

نتیجه‌ گیری: بعد آموزشی به‌عنوان هسته اصلی نظام یادگیری، نقش تعیین‌کننده‌ای در انتقال دانش، شکل‌گیری مهارت‌های حرفه‌ای و پرورش تفکر انتقادی ایفا می‌کند.